Gebarentaal
Gebarentaal is een van de mooiste talen die er is. Ik weet het, ik ben lichtelijk bevooroordeeld. Maar gebaren gaan verder waar gesproken taal ophoud. Gebaren zorgen er voor dat je gefocust bent en dat het visuele gedeelte van je hersenen wordt aangesproken. Sinds de heer William C. Stokoe (linguist) heeft onderzocht en verklaard dat Gebarentaal een natuurlijke taal is met een eigen grammatica, is zeker de laatste jaren, de bekendheid ervan gaan groeien. Dit resulteerde in onder andere tolken voor het journaal, maar ook in allerlei kunstvormen waarin Gebarentaal wordt verwerkt.
Ik zelf heb regelmatig voorstellingen gegeven in de Nederlandse Gebarentaal, maar wil het voor zowel voor doof- als horend publiek aantrekkelijk worden, dan is twee-talig theater aan te raden. Een van de mooiste voorstellingen die ik de afgelopen tijd in dit genre gezien heb is: Kelile en Demne, gespeeld door Anne van Delft en Tineke Williams. Het is prachtig om te zien hoe gespoken taal en Gebarentaal als een (1) worden aangeboden. Voor meer informatie: www.tinekewilliams.nl
Tijdens mijn voorstellingen gebruik is zelf doofheid, of gebarentaal vaak als metafoor of gebruik het om mensen veel beter te laten focussen. Dit, aangezien de meeste mensen auditief zijn ingesteld en als men in eens alleen moet gaan KIJKEN, dan wordt pas gemerkt hoe gehandicapt onze ogen eigenlijk zijn. Tijdens mijn acts leer ik mensen dan ook opnieuw kijken.
